Wady wzroku: krótkowzroczność (miopia)
DEFINICJA I EPIDEMIOLOGIA
Krótkowzroczność jest najbardziej rozpowszechnioną wadą refrakcyji
oka: według najświeższych badań dotyczy ona około 20% populacji
Włochów. Szacunkowe dane dla Europy mówią o 30% społeczeństwa a dla
Azji procent ten sięga aż 60%.
Krótkowzroczność zazwyczaj pojawia się w pierwszych 20 latach życia,
zazwyczaj w wieku szkolnym.
OBJAWY
Konieczność wytężania wzroku po to, by przeczytać coś na tablicy,
oglądać telewizję lub zobaczyć znak jest zazwyczaj jedną z
najwcześniejszych oznak krótkowzroczności. Kolejnym sygnałem powstania
wady są trudności z ostrym widzeniem z daleka w nocy, zamazany obraz z
tworzącą się wokół obwódką.
PRZYCZYNY
Według niektórych badań, odpowiedzialnymi za powstanie wady są w dużej
mierze skłonności dziedziczne. Tę hipotezę potwierdzają przeprowadzone
na dużą skalę badania na bliźniakach. Jednakże, pomimo zebrania dużej
ilości materiałów, badania genealogiczne nie dały żadnych naukowych
dowodów na istnienie mechanizmu transmisji odpowiedzialnych za tę wadę
genów. Potwierdziły jedynie teorię o skłonnościach genetycznych i dały
podstawę do wysunięcia kilku ogólnych wniosków:
· łagodna krótkowzroczność wydaje się być wywoływana przez transmisję
dominującego chromosomu autosomalnego (cecha przekazywana jest z
rodziców na dzieci wraz z kompletem wszystkich swoich chromosomów);
· w przypadku ostrej krótkowzroczności, naukowcy skłaniają się ku
modelowi recesywnego chromosomu autosomalnego, który po mutacji jest
przekazywany do 25% potomków
Czynnikiem predysponującym do powstania tej wady mogą też być
czynności wymagające patrzenia z bliska, które są wykonywane przez
dłuższy czas.
Krótkowzroczność zazwyczaj ujawnia się stopniowo, w latach dorastania,
do czasu zakończenia procesu dojrzewania. Jasne jest zatem, że
jakiekolwiek zmiany czy pogorszenie się wady przed osiągnięciem wieku
25-30 lat nie można przypisać tylko i wyłącznie jakiemuś szczególnie
dużemu wysiłkowi wzroku czy nieodpowiedniemu zachowaniu, lecz należy
również wziąć pod uwagę takie czynniki jak ciągle trwający rozwój
fizyczny i reorganizacja, jakim ulega ciało przed osiągnięciem pełnej
dojrzałości.
U kobiet mających predyspozycje do powstania tej wady wzroku, ciąża
jest czynnikiem, który może przyczynić się do jej pogorszenia.
CZYNNIKI KLINICZNE I ANATOMICZNE
U krótkowidzów gałka oczna jest dłuższa a rogówka jest nadmiernie
zakrzywiona w porównani do normalnej krzywizny i długości gałki, tak
więc promienie światła skupiane przez rogówkę i soczewkę padają przed,
zamiast bezpośrednio na siatkówce. Uniemożliwia to prawidłowe widzenie
obiektów znajdujących się w oddaleniu, podczas gdy widzenie z bliska
jest stosunkowo prawidłowe.
Soczewka nie może zmniejszyć swojej krzywizny poza pewną granicę,
która zmniejsza jej moc refrakcyjną.
|
|
|
|
