 |
| |
|
Historia soczewek kontaktowych |
|
|
Polimerowa rewolucja i soczewka rogówkowa
W latach 30, amerykański optometrysta William Feinbloom zastosował
najnowsze osiągnięcie w dziedzinie polimerów (PMMA: polimetakrylan
metylu) do skonstruowania pierwszej twardej, wykonanej z tworzywa
nieorganicznego, soczewki kontaktowej. Feinbloom, posługując się
miękką, podobną do wosku, szybko twardniejącą substancją, wykonał
odlew gałki ocznej pacjenta. Na podstawie odlewu produkował formę na
której wytłaczał soczewkę. Chociaż soczewki produkowane w ten sposób
były lżejsze i mniej kruche niż szklane to nadal niestety przykrywały
całą przednią powierzchnię oka.
Twarde nieorganiczne soczewki kontaktowe, które przykrywały tylko
powierzchnię rogówki wprowadzono w latach 40 i wkrótce stały się
dostępne na dużą skalę. Po raz pierwszy w historii, pacjenci mający
problemy ze wzrokiem mieli do dyspozycji alternatywę inną niż okulary.
Innowacyjna konstrukcja: soczewka rogówkowa
W roku 1948, Kevin Tuohy zaprojektował nowy typ soczewki kontaktowej,
dużo mniejszej od soczewki twardówkowej (11-13 mm), która była
pierwszym z produktów nowej generacji twardych soczewek kontaktowych.
Następnie konstrukcja soczewki rogówkowej ulepszona została przez
anglika o nazwisku Dickinson, którego, opatentowane w 1954 r,
„mikrosoczewki” były mniejsze niż poprzedni model (9.5 mm) i
zapewniały większy komfort.
Sztywne soczewki kontaktowe, dostępne również obecnie, wytwarzane są z
gazoprzepuszczalnego, nietoksycznego i wytrzymałego tworzywa.
Produkowane są na zamówienia indywidualne, które poprzedzone są
wykonaniem pomiarów topograficznych gałki ocznej. Soczewki
gazoprzepuszczalne po założeniu na oko pokrywają tylko centralną część
rogówki nie przykrywając pozostałej część gałki ocznej.
Pomimo, że sztywne soczewki kontaktowe zapewniają prawidłowe widzenie
i są stosunkowo proste w użyciu, powodują dyskomfort podczas
początkowego okresu noszenia a niektórzy pacjenci nigdy nie są wstanie
przyzwyczaić się do ich noszenia. Kurz i brud, dostając się pod
powierzchnię soczewki, mogą spowodować otarcia rogówki. Noszenie
soczewek sztywnych wymaga długiego okresu adaptacji oka do soczewki co
zniechęca wielu pacjentów do ich noszenia. W dzisiejszych czasach,
sztywne soczewki kontaktowe stanowią niewielki procent rynku soczewek
kontaktowych.
|
|
|
|
