 |
| |
|
Historia soczewek kontaktowych |
|
|
Pierwsze kroki ku miękkim soczewkom
W 1963 r, w Pradze, Otto Wichterle i Lim opatentowali pod nazwą
„hydrożel” (HEMA - polimetakrylan 2-hydroksyetylowy) polimer, który
umożliwił wyprodukowanie wygodnych do noszenia, miękkich,
gazoprzepuszczalnych soczewek kontaktowych. Ich sprzedaż rozpoczęła
się w 1971 r.
Pierwsze miękkie soczewki kontaktowe przeznaczone były do dziennego
noszenia przez okres 12-24 miesięcy. Takie miękkie soczewki, chociaż
wykonane z innych tworzyw i innymi metodami, są dziś używane przez 85%
pacjentów noszących soczewki kontaktowe na świecie.
Miękkie soczewki kontaktowe wykonane są z tworzyw elastycznych, w
których 36-75% zawartości stanowi woda. Woda umożliwia przenikanie
tlenu do oka.
Technologia wytwarzania soczewek zapewnia jednocześnie optymalny
komfort noszenia i najlepszą jakość widzenia.
Miękkie soczewki kontaktowe, po właściwym założeniu, przylegają do
rogówki, umożliwiając ruch powiek bez najmniejszego odczucia
dyskomfortu. Jednakże, roczne soczewki kontaktowe mają kilka wad.
Właściwości polimerów sprawiają, że soczewki miękkie są podatne na
osadzanie osadów na powierzchni i dlatego też wymagają starannego
czyszczenia i dezynfekcji.
Soczewki gazoprzepuszczalne
Sztywne, gazoprzepuszczalne soczewki kontaktowe zostały wprowadzone do
użytku między rokiem 1973 a 1979. Wytwarzane są z tworzyw, które
zapewniają jednocześnie jakość optyczną typową dla soczewek twardych
oraz przepuszczalność dla gazów zbliżoną do gazoprzepuszczalności
miękkich soczewek kontaktowych. Tworzywo gazoprzepuszczalne umożliwia
dotarcie do oka większej ilości tlenu niż w przypadku twardych
soczewek, ale jednocześnie jest mniej odporne na zarysowania i wymaga
staranniejszego czyszczenia. Soczewki sztywne gazoprzepuszczalne są
mniej komfortowe niż miękkie soczewki kontaktowe.
Sztywne, gazoprzepuszczalne soczewki kontaktowe (RGP) stanowią obecnie
około 15% sprzedaży na rynku wszystkich soczewek kontaktowych.
Soczewki kontaktowe do przedłużonego noszenia
Miękkie soczewki kontaktowe do przedłużonego noszenia zostały
wprowadzone w 1981 r i pierwotnie mogły być noszone przez 30 dni bez
zdejmowania, oszczędzając tym samym ich użytkownikom kłopotów
związanych z codzienną pielęgnacją i dezynfekcją.
W roku 1989 FDA (Urząd Kontroli Leków i Żywności) wymógł na
producentach skrócenie rekomendowanego okresu noszenia z 1 miesiąca na
7 dni/6 nocy noszenia bez zdejmowania soczewek z oka.
Miękkie soczewki do przedłużonego noszenia są super cienkie i
produkowane z tworzyw o dużej zawartości wody po to, aby zapewnić
maksymalną przepuszczalność tlenu, a tym samym większą wygodę i
zdrowsze noszenie. W 1985 r, ponad jedna trzecia wszystkich
użytkowników miękkich soczewek kontaktowych korzystała z soczewek
przeznaczonych do przedłużonego noszenia.
Sztywne soczewki kontaktowe, dostępne również obecnie, wytwarzane są z
gazoprzepuszczalnego, nietoksycznego i wytrzymałego tworzywa.
Produkowane są na zamówienia indywidualne, które poprzedzone są
wykonaniem pomiarów topograficznych gałki ocznej. Soczewki
gazoprzepuszczalne po założeniu na oko pokrywają tylko centralną część
rogówki nie przykrywając pozostałej część gałki ocznej.
|
|
|
|
